16 czerwca 1863 roku został mianowany przez Rząd Narodowy Powstania Styczniowego Komisarzem Pełnomocnym Rządu Narodowego w Księstwach Naddunajskich z akredytacją przy rządzie księcia Aleksandra Jana Cuzy. W sierpniu tego roku został przyjęty przez księcia na audiencji i uzyskał od niego daleko idącą pomoc.
W styczniu 1864 roku udał się wraz z Maurycym Michałem Ostoja-Chodylskim do Stambułu i nawiązał współpracę z Tadeuszem Oksza-Orzechowskim, który wręczył mu nominację na Komisarza Wojennego i Administracyjnego w Mołdawii. W czerwcu 1864 roku, po upadku powstania, złożył formalnie urząd Komisarza Pełnomocnego Rządu Narodowego, następnie wyjechał do Stambułu, gdzie przez kilka miesięcy do listopada 1864 roku zastępował agenta Rządu Narodowego w Stambule Tadeusza Oksza-Orzechowskiego. Tam też zaciągnął się na ochotnika, w stopniu oficera, do kozaków sułtańskich Michała Czajkowskiego Sadyka-Paszy, do czasu powrotu do Paryża.
W lutym 1865 roku przybył ponownie do Francji, dokąd udało mu się sprowadzić żonę z dziećmi. W Paryżu zajmował się między innymi publicystyką, publikowaną w czasopiśmie „Le Monde”.