Narodowe Muzeum Islandii (isl. Þjóðminjasafn Íslands) – islandzkie muzeum założone w 1863 r. zlokalizowane w Reykjavíku. Gromadzi zbiory związane z historią oraz kulturą Islandii.
Historia Początki muzeum sięgają roku 1863, kiedy to 24 lutego otwarte zostało „Muzeum Antyków” (isl. Forngripasafnið). Dotychczas wszystkie ważne dla historii Islandii eksponaty były wywożone i wchodziły w zbiory Muzeum Narodowego Danii w Kopenhadze. W 1911 r. muzeum zyskało swoją dzisiejszą nazwę i stało się Narodowym Muzeum Islandii, pomimo iż pełną niepodległość Islandia uzyskała dopiero po I wojnie światowej. Po tym wydarzeniu część eksponatów będących w zbiorach Duńskiego Muzeum Narodowego, a także innych muzeów na terenie Danii zostało przeniesionych do muzeum w Reykjavíku.
Początkowo muzeum nie miało formy przystającej na główne muzeum danego państwa. Zbiory przechowywane były głównie na strychach różnych budynków na terenie miasta, m.in. w katedrze, ówczesnym zakładzie karnym (obecnie w tym budynku znajduje się siedziba administracji państwowej), budynku Parlamentu, gmachu Centralnego Banku Islandii, a także Biblioteki Narodowej (w budynku, w którym obecnie mieści się dom kultury Þjóðmenningarhúsið).