Według Barbary Miodońskie, te bogate samodzielne kompozycje figuralne autora oraz jego kompozycje historyczne o tematyce zaczerpniętej z życia Chrystusa i z legend świętych Aleksego i Urszuli mogą sugerować, że Jan z Żytawy uprawiał również malarstwo tablicowe.
Jan z Żytawy jest autorem iluminacji w rękopisach:
Codex iuris Lubschicensis (Opole AP, sygn 208, kodeks przepisany w 1421 przez Mikołaja Brevis (Kurz) w Krakowie); Vitae Patrum z klasztoru cystersów w Henrykowie (BUWr, rkps IV F 179 kodeks przepisany w 1420 przez Wacława za Slatinka, sygnowany)); Mszał wrocławski z kościoła Świętej Elżbiety (R 165, dawniej w zbiorach Stadtbibliothek Breslau); w rękopisie znajduje się siedem całostronicowych miniatur; Antyfonarz klarysek wrocławskich lub Hymnarium klarysek wrocławskich If 430 (BUWr, IF 30); Breviarium Wratislavience (Brewiarz wrocławski, BUWr, R 166 z ok, 1420;) ze zbiorów Biblioteki Rehdigera;