Silnik 1.5 zużywał już znacznie większe ilości paliwa (7,5–9 l/100 km, dynamiczna jazda 10,5 l/100 km) – szczególnie po nie zawsze udanych modernizacjach; w wersji eksportowej od roku 1991 silnik 1.5 z katalizatorem miał już tylko 72 KM, ponadto jednopunktowy wtrysk paliwa ponownie zwiększał zużycie benzyny (sprzedawany głównie na rynek niemiecki). Dopiero w roku 1995 otrzymał on wtrysk wielopunktowy (76 KM), który rzeczywiście zmniejszył zużycie paliwa do poziomu gaźnikowego silnika 1.3. Wariant 1.1 kojarzony wyłącznie z 4-biegową przekładnią, jest spotykany sporadycznie. W latach 1990–1995 samochód cieszył się dużym powodzeniem na rynku wtórnym, ponieważ był on stosunkowo tani w eksploatacji, na co wpływ miała niska cena części oraz spalanie silnika 1.3 oscylujące w granicach 6,5–7,5 litra benzyny na 100 km, zapewniając niezłe przyśpieszenia. Silnik 1.5 (72 KM) miał lepsze przyśpieszenie (około 14 sekund do 100 km/h), natomiast prędkość maksymalna wynosiła 156 km/h z pełnym załadunkiem, około 165 km/h bez obciążenia (w porównaniu do prędkości maksymalnej 145 km/h samochodu 1.3 z nadwoziem 3-drzwiowym i 5-biegową skrzynią biegów z pełnym załadunkiem, bez obciążenia 150 km/h). W latach 1986–1987 na rynek weszła wersja fińska, charakteryzująca się lepszej jakości wykończeniem wnętrza i bardziej odpornym na korozję nadwoziem.