W kwietniu 1945 wraz z 100 gwardyjskim pułkiem piechoty 35 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty brała udział w działaniach wojennych w składzie 6 Armii 1 Frontu Ukraińskiego, wynosząc z pola walki 78 rannych żołnierzy i oficerów, za co 15 maja 1946 otrzymała Order Sławy I klasy, stając się jedną z zaledwie czterech kobiet - pełnych kawalerów Orderu Sławy. W 1945 została zdemobilizowana, mieszkała we wsi Dmitrijewskoje, później we wsi Krasnogwardiejskoje w Kraju Stawropolskim, a od 1977 w Stawropolu.
Odznaczenia Była odznaczona Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy, Medalem „Za Odwagę”, Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”, Medalem „Za wyzwolenie Warszawy”, „Za zdobycie Berlina”, Medalem Weteran pracy” i Medalem Florence Nightingale (nadanym przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża).
Bibliografia Нечепорчукова Матрёна Семёновна (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-11-29] https://histrf.ru/lichnosti/biografii/p/nazdrachiova-niechieporchukova-matriona-siemionovna (ros.) https://encyclopedia.mil.ru/encyclopedia/gentlemens/hero.htm?id=11534044@morfHeroes (ros.)