Angelika pojmuje, że została po raz drugi zdradzona. Postanawia albo wyjść za Dorasta albo wstąpić do klasztoru.
Akt V Wzruszony płaczem i błaganiami porwanej Filidy Kleander zakochuje się w Filidzie. Pojmuje, że próbował zdobyć kobietę, która kocha innego, a próbuje poślubić jeszcze innego. Filida droczy się z nim, ale wyraźnie cieszy się, że zdobyła jego serce. Odsyła Kleandra do rodziców, jeśli się zgodzą odda mu swą rękę. Spotkawszy Dorasta zawiadamia go o zmianach, jakie zaszły w jej życiu, a jednocześnie o tym, że może poślubić Angelikę. Dorast, zdradzony, nie chce jednak tego doświadczyć ponownie. Angelika nie chce przebaczyć Alidorowi. Skoro nie może poślubić Dorasta, decyduje się wstąpić do klasztoru. Alidor dochodzi do wniosku, że rozgorączkowanie i brak wolności, jakich doznawał, kochając Angelikę, pochodziły z niepewności i złudnej nadziei. Teraz kiedy oddał Angelikę Bogu, podobnie jak przedtem, gdy miał ją pojąć Dorast, czuje się wolny.
Analiza Plac królewski stanowi punkt zwrotny w twórczości Corneille’a.