thumb|Jules Perrot, twórca baletu Katarzyna, córka bandyty, ok 1850|alt=|339x339px thumb|Lucile Grahn jako Katarzyna, 1846|alt=|340x340px thumb|Program premiery polskiej, 1850|alt=|420x420px thumb|Jules Perrot i Lucile Grahn jako Diavolino i Katarzyna, 1846|alt=|342x342px thumb|Aleksander Tarnowski, pierwszy polski wykonawca roli Salvatora Rosy, 1852|alt=|377x377px thumb|Maria Freytag jako Katarzyna, 1856|alt=|403x403px thumb|Antoni Tarnowski w roli Diavolina, 1853|alt=|356x356px thumb|Jekatierina Friedberg jako Katarzyna, 1859|alt=|335x335px Katarzyna, córka bandyty (franc. Catarina, ou La Fille du bandit, angl. Catarina, or The Bandit's Daughter, wł. Caterina, ovvero La figlia del bandito, niem. Katharina, die Tochter des Banditen, ros. Катарина, или Дочь разбойника). Wielki balet Julesa Perrota w pięciu obrazach, z muzyką Cesarego Pugniego, inspirowany młodzieńczymi przygodami słynnego włoskiego malarza i poety Salvatora Rosy (1615-1673). Jego akcja rozgrywa się w Rzymie i okolicach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Katarzyna, córka bandyty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.