Międzynarodowa Unia Pięcioboju Nowoczesnego (; ) – międzynarodowa federacja organizująca zawody w pięcioboju nowoczesnym i pięciu innych dyscyplin. Została założona 13 sierpnia 1948 roku. Od 1997 roku siedziba mieści się w Monako.
Historia Pięciobój (składający się z biegu na długość stadionu, skakaniu, rzucaniu włócznią i dyskiem oraz zapasów) po raz pierwszy został przedstawiony na 18. igrzyskach olimpijskich w 708 r. p.n.e. Zwycięzcę w tej dyscyplinie nazywano „Victor Ludorum“. Francuski baron Pierre de Coubertin starał się od 1909 roku przywrócić pięciobój do igrzysk. Na 14. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego podjęto decyzję o włączeniu do programu nowożytnych igrzysk olimpijskich.
Pięciobój nowoczesny zadebiutował na 5. igrzyskach olimpijskich w 1912 roku w Sztokholmie, obejmując obecnie rozgrywane dyscypliny (strzelanie z pistoletu, szermierkę, pływanie, jazdy konnej i biegania). Pierre de Coubertin był przekonany, że pięciobój nowoczesny kształtuje ludzi pod względem fizycznym i moralnym. Byli to idealni sportowcy. Wymagało to od zawodnika dużo odwagi, koordynacji, sprawności fizycznej, samodyscypliny i elastyczności.