W 1954 prowadzono badania najbardziej narażonej na zniszczenie osady na zachód od grodziska, odkryto pozostałości trzech pieców, potwierdzono istnienie ośrodków wytopu żelaza i obróbki kości i rogów, a także drobnego rzemiosła. Przebadaną osadę datowano na początek XII do połowy XIII. W 1955 Krystyna Musianowicz badała część grodziska na Górze Zamkowej oraz osadę położoną na tzw. Górze Ciećki, rozpoczęta tam budowa drogi przecinała część osady. Na terenie grodziska odkryto ślady dwóch budynków, a w osadzie dysze do dymarek, duże ilości żużlu, które potwierdzały produkcyjny charakter stanowiska. Krystyna Musianowicz potwierdziła istnienie w tym miejscu od początku XII do połowy XIII wieku dużego zespołu osadniczego złożonego z grodu z dworem namiestnika i domostwem służby oraz rozległej osady przygrodowej zamieszkanej przez rzemieślników. W 1956 doc. Musianowicz prowadziła badania nad określeniem ekonomicznego znaczenia Drohiczyna, w zachodniej części osady zaplecze funkcjonującej tu przystani i komory celnej. Rok później skupiła się na kontynuacji badań rozpoczętych w 1954 oraz na stanowisku w Sowie-Kozarówce, w osadzie położonej na wschód od grodziska odnalezione zostały relikty po rozległym warsztacie kowalskim, który działał od XII do XIII wieku.