Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składało się sześć pojedynczych dział kalibru 102 mm (4 cale) Armstrong L/40, pojedyncze działko przeciwlotnicze Vickers kal. 40 mm Mark II L/39 i dwa pojedyncze karabiny maszynowe kal. 7,7 mm L/94. Broń torpedową stanowiły cztery pojedyncze wyrzutnie kal. 533 mm (21 cali).

Załoga okrętu składała się z 197 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Royal Navy Będący w trakcie prac wyposażeniowych niszczyciel został na początku wojny zakupiony przez rząd brytyjski i wszedł do służby w Royal Navy w sierpniu 1914 roku, jako HMS „Faulknor”. 6 sierpnia przeszedł do stoczni Admiralicji w Portsmouth w celu dostosowania do brytyjskich standardów. Jednostka z racji wielkości była klasyfikowana jako przewodnik flotylli. Podczas służby w brytyjskiej marynarce okręt nosił numery taktyczne H84, H31 i D16. HMS „Faulknor” początkowo został drugim przewodnikiem 1. Flotylli Niszczycieli (obok okrętu flagowego w postaci krążownika lekkiego), przewodzącym półflotylli, a w 1915 roku został przydzielony jako okręt flagowy do nowo sformowanej 12. Flotylli.