Niszczyciele typu Almirante Lynch – typ chilijskich dużych niszczycieli (liderów) z początku XX wieku, służących również w marynarce brytyjskiej. W latach 1912–1915 w stoczni J. Samuel White w Cowes zbudowano sześć okrętów tego typu, jednak tylko dwie jednostki weszły w skład Armada de Chile przed wybuchem I wojny światowej. Pozostałe cztery niszczyciele zostały zarekwirowane przez rząd brytyjski i wcielone do Royal Navy, a trzy z nich po zakończeniu działań wojennych (bez utraconego w bitwa jutlandzkiej HMS „Tipperary”) trafiły do pierwotnego zamawiającego. Okręty te skreślono z listy floty w 1933 roku, a dwa pierwsze służyły do połowy lat 40. XX wieku.
Projekt i budowa Niszczyciele typu Almirante Lynch zostały zamówione przez rząd Chile w ramach programu rozbudowy floty z 1910 roku, jako odpowiedź na zamówienie przez Argentynę 12 nowoczesnych niszczycieli, które z kolei były odpowiedzią na zbrojenia Brazylii. Ponieważ okręty chilijskie miały być mniej liczne, zdecydowano zbudować jednostki silniejsze od argentyńskich. Marynarka Chile miała tradycyjne związki z marynarką brytyjską i w Wielkiej Brytanii też zdecydowano ulokować zamówienie. W 1911 roku parlament Chile wyasygnował środki na dwie pierwsze jednostki, które zamówiono w stoczni J.