Eugeniusz Sawrymowicz (ur. 7 stycznia 1904 w Sasmaken, zm. 5 lipca 1982 w Nałęczowie) – polski historyk literatury, badacz literatury okresu romantyzmu, w tym twórczości Juliusza Słowackiego, autor podręczników szkolnych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Konstantego (zm. 1912) i Eugenii z Ciemnołońskich (zm. 1951)Eugeniusz Sawrymowicz M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-09-11].. W młodości uczęszczał do szkół rosyjskich w Lipawie i od 1915 w Jekaterynburgu. Od 1917 uczęszczał w tym ostatnim mieście do gimnazjum polskiego. W 1921 powrócił z rodziną do Polski, w 1924 ukończył Gimnazjum im. Władysława Giżyckiego i zdał maturę. Studia rozpoczął na Politechnice Warszawskiej, które przerwał i w 1925 został studentem Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego, w zakresie filologii polskiej. W 1930 złożył egzamin końcowy u Józefa Ujejskiego i otrzymał stopień magistra filologii polskiej. W 1931 rozpoczął pracę jako nauczyciel w Prywatnym Gimnazjum i Liceum Towarzystwa Gimnazjum w Milanówku. W 1932 zdał egzamin państwowy dla nauczycieli szkół średnich. W latach 1936–1939 pracował równocześnie w Prywatnym Gimnazjum i Liceum im. Wandy Szachtmajerowej, Prywatnym Gimnazjum i Liceum Haliny Gepnerówny i Lycée Français de Varsovie.