pozostałe cztery zostały zarekwirowane przez rząd brytyjski i wcielone do Royal Navy jako HMS „Faulknor”, HMS „Broke”, HMS „Botha” i HMS „Tipperary”.

Przejęte przez Brytyjczyków niszczyciele (nazwane przewodnikami flotylli typu Faulknor) zostały lekko zmodyfikowane w stosunku do pierwowzoru: zamontowano na nich wyrzutnie torpedowe o kalibrze 533 mm i pojedyncze działko przeciwlotnicze kal. 40 mm (zamiast dwóch karabinów maszynowych kal. 7,7 mm), a większa masa zainstalowanego uzbrojenia spowodowała wzrost wyporności okrętów.

Wszystkie jednostki typu Faulknor zostały zbudowane w brytyjskiej stoczni J. Samuel White w Cowes. Stępki okrętów położono w 1912 roku, a zwodowane zostały w latach 1914-1915.

Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby HMS „Faulknor” (ex-„Almirante Simpson”) White luty 1912 26 lutego 1914 sierpień 1914 HMS „Broke” (ex-„Almirante Goñi”) październik 1912 25 maja 1914 październik 1914 HMS „Botha” (ex-„Almirante Williams Rebolledo”) czerwiec 1912 2 grudnia 1914 marzec 1915 HMS „Tipperary” (ex-„Almirante Riveros”) 1912 5 marca 1915 maj 1915