Francuski cmentarz wojenny we Wrocławiu – nekropolia we Wrocławiu istniejąca od 1946 do 1952, na której pochowani byli ekshumowani z grobów całego Dolnego Śląska żołnierze francuscy – jeńcy wzięci do niewoli niemieckiej podczas ataku na Francję, a także później uwięzieni w ramach akcji Nacht und Nebel Francuzi i francuscy robotnicy przymusowi zmarli lub zabici na terenie Dolnego Śląska.
Budowę cmentarza o powierzchni 0,94 ha rozpoczęto we współpracy z rządem francuskim w październiku 1945, w granicach ówczesnego Cmentarza Grabiszyńskiego, na wolnej działce przyległej do Cmentarza Żołnierzy Włoskich, a jej koszty pokrywały w całości władze polskie. Pierwsze pochówki obejmujące 175 ciał przeprowadzono od końca IX do początku XI 1946 r. Uroczystego otwarcia cmentarza dokonano 20 XI 1946 r. W I połowie 1947 pogrzebano tu kolejnych 7 zwłok ekshumowanych z obszaru Wrocławia oraz obsadzano nekropolię roślinnością i budowano aleje. W sierpniu tego roku strona francuska zmieniła zdanie i uznała lokalizację cmentarza za zbyt mało reprezentacyjną, wstrzymano więc prace i zaczęto poszukiwać lepszej lokalizacji. Tym razem koszty miała ponosić Francja.