Złota sala (Camaron d’Oro) To pomieszczenie zawdzięcza swą nazwę gobelinom przetykanym złotą nicią, które pokrywały niegdyś ściany. Dziś można podziwiać niektóre z nich w kolekcji starożytności Giovanniego Grimaniego, którą ofiarował w 1587 roku zbiorom publicznym Serenissimy (dziś Narodowe Muzeum Archeologiczne). Gipsowa rzeźba przedstawiająca grupę Laokoona będąca rzadkim XVIII-wiecznym odlewem słynnej rzeźby z I wieku p.n.e. jest przejawem wielkiej fascynacji kardynała Domenica Grimaniego starożytnościąVasari Giorgio, Le vite de più eccellenti pittori, scultori e architettori. Firenze, 1906, t. VII, s. 488–489.. Oryginał, znaleziony w 1506 roku w Rzymie w łaźniach Tytusa, przechowywany jest w Muzeach Watykańskich.
Sala wici roślinnych (Sala a fogliami) Sufit tej sali nazwanej od motywu wici roślinnych, lub tak zwanych pergolo, został udekorowany w latach 60. XVI wieku przez Camillo Mantovano. Zawdzięcza swą nazwę bogatym zdobieniom na suficie, które są pochwałą żyzności natury, roślin i kwiatów oraz bujnego lasu zamieszkanego przez liczne zwierzęta, często przedstawione w pozach drapieżników i mające znaczenie symboliczne.