Zofia Falkowska (ur. 2 czerwca 1915 w Twerze, zm. 30 października 1993) – profesor, doktor habilitowana, kierownik kliniki okulistycznej w Warszawie. Uczestniczka powstania warszawskiego. Życiorys Urodziła się w Twerze, w rodzinie Adolfa Falkowskiego i Kazimiery z Kobylińskich (1887–1934). Do Polski przyjechała z rodzicami w 1918. Ukończyła szkołę powszechną, następnie w 1933 Żeńskie Gimnazjum Państwowe im. J. Słowackiego w Warszawie. Studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, dyplom lekarza medycyny uzyskała 27 maja 1939. W latach 1939–1941 odbyła staż w Szpitalu św. Ducha. Od 1941 pracowała w Klinice Ocznej UW w Szpitalu Dzieciątka Jezus jako wolontariuszka, następnie lekarz ambulatoryjny. Uczestniczyła w ruchu oporu. Brała udział w tajnym nauczaniu, prowadząc ćwiczenia. W powstaniu warszawskim jako lekarz o ps. Katarzyna działała w Śródmieściu-Południe w Oddziale „Bakcyl” (Sanitariat Okręgu Warszawskiego AK).