thumb|Samica w sieci thumb|Dojrzały samiec Czaik wiosenny (Metellina mengei) – gatunek pająka z rodziny kwadratnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten został po raz pierwszy opisany w 1869 roku przez Johna Blackwalla jako Epeira mengii. Cornelius Chyzer i Władysław Kulczyński sklasyfikowali go w 1891 roku jako podgatunek czaika jesiennego, wówczas umieszczanego w rodzaju Meta. Do rangi osobnego gatunku w tymże rodzaju wyniósł go z powrotem Pater Chrysanthus w 1953 roku. W rodzaju Metellina umieszczony został w 1980 roku przez Herberta Waltera Leviego.
Opis Samce osiągają od 3,5 do 5,5 mm długości ciała, zaś długość karapaksu u 43 zmierzonych okazów wynosiła od 1,65 do 2,59 mm, a szerokość od 1,25 do 1,95 mm. Samice osiągają od 3,5 do 7 mm długości ciała, zaś długość karapaksu u 51 zmierzonych wynosiła od 1,55 do 2,56 mm, a szerokość od 1,22 do 1,93 mm. Ubarwienie karapaksu jest żółtawe, żółtawobrązowe lub jasnoszare z czarnym lub prawie czarnym Y-kształtnym znakiem środkowym i czarnymi lub czarniawymi brzegami. Szczękoczułki są żółtawe lub żółtawobrązowe z ciemnorudobrązowymi pazurami jadowymi. Ciemnobrązowe do czarnobrązowego sternum jest zaopatrzone w czarne szczecinki i między biodrami czwartej pary odnóży spiczasto zakończone. Odnóża są żółtawe ze słabo zaznaczonymi obrączkami i kropkami.