Andranik Kazarian (, ; ur. w Şuşy, zm. 18 stycznia 1992 w Symferopolu) – radziecki dowódca wojskowy narodowości ormiańskiej, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w ormiańskiej rodzinie rzemieślnika. Skończył szkołę średnią.
Od grudnia 1920 służył w Armii Czerwonej, w 1924 ukończył szkołę piechoty, w 1925 i 1927 wojskowe kursy polityczne, a w 1939 dwa kursy Akademii Wojskowej im. Frunzego. Od 1927 należał do WKP(b).
Od 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, 14 października 1942 został dowódcą 74 Dywizji Strzeleckiej 13 Armii w stopniu pułkownika, walczył na Froncie Briańskim. 22 lutego 1943 otrzymał stopień generała majora, 23 lutego 1943 na czele dywizji brał udział w wyzwalaniu Małoarchangielska, zadając wrogowi duże straty, 23 września 1943 w składzie Frontu Centralnego sforsował Dniepr w rejonie Komaryna w obwodzie homelskim podczas bitwy o Dniepr i uchwycił przyczółek.
6 listopada 1943 wziął udział w wyzwalaniu Kijowa, później objął dowództwo 215 Dywizji Strzeleckiej 72 Korpusu Strzeleckiego 5 Armii 3 Frontu Białoruskiego, brał aktywny udział w operacji wileńskiej, gumbinneńskiej i insterbursko-königsbergskiej 1944-1945, a po pokonaniu Niemiec w wojnie z Japonią, będąc przedstawicielem radzieckiego dowództwa wojskowego w Mandżurii.