Sumik czarny (Ameiurus melas) – gatunek słodkowodnej, wszystkożernej ryby sumokształtnej z rodziny sumikowatych (Ictaluridae), często mylony z sumikiem karłowatym (Ameiurus nebulosus). Występuje w Ameryce Północnej, skąd został sprowadzony do wielu krajów Europy. W Polsce jest gatunkiem obcym, stwierdzonym w 2007 roku. Jest uważany za gatunek potencjalnie inwazyjny.
Rozmieszczenie i środowisko Naturalny zasięg występowania tego gatunku obejmuje Amerykę Północną od Kanady po Teksas i północny Meksyk. Introdukowany w wielu krajach. Gatunek limnofilny – występuje w stawach, małych jeziorach, rozlewiskach rzecznych, w strumieniach, małych i dużych rzekach, starorzeczach, w obszarach o ciepłej i mętnej wodzie, błotnistym, miękkim dnie i powolnym nurcie.
Introdukcja w Europie Pod koniec XIX wieku kilka gatunków sumikowatych, w tym sumik karłowaty, czarny i żółty zostały sprowadzone z Ameryki Północnej do Europy dla potrzeb akwakultury, akwarystyki, badań laboratoryjnych i dla celów rekreacyjnych (wędkarstwo). Najpierw introdukowano je na terenie Francji (ryby sprowadzono z Missisipi) w 1871, następnie sprowadzano je do Niemiec, począwszy od 1885. Na terenach ówczesnych Niemiec znajdowały się stawy w Barnówku koło Dębna, do których wprowadzono około 50 młodych sumików.