Michaił Stiepanowicz Kamielczik (ros. Михаил Степанович Камельчик, biał. Міхаіл Сцяпанавіч Камельчык, ur. 8 czerwca 1921 we wsi Buszmin obecnie w rejonie tołoczyńskim w obwodzie witebskim, zm. 27 października 2006 w Smoleńsku) – radziecki lotnik wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1946).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Ukończył technikum kolejowe w Orszy i w 1939 aeroklub, w 1940 został powołany do Armii Czerwonej, w 1941 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Odessie. Był pilotem I-16 w 162 pułku lotnictwa myśliwskiego w Białoruskim Okręgu Wojskowym, uczestniczył w wojnie z Niemcami, później został pilotem Ił-2 w 288/33 gwardyjskim pułku lotnictwa szturmowego, w którym następnie został dowódcą klucza. Wraz z pułkiem walczył w składzie 3 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowego 16 Armii Powietrznej na Froncie Północno-Zachodnim, później m.in. na 1 Froncie Białoruskim. Brał udział w wyzwalaniu Nowogrodu, Pskowa, Pińska, Lublina, Warszawy i Poznania, walkach nad Odrą i szturmie Berlina. Wykonując loty szturmowe, atakował wagony kolejowe, samochody i oddziały niemieckie m.in. na trasie kolejowej Łuniniec-Kobryń i na szosie Przysucha-Opoczno oraz w Berlinie i okolicach;