thumb|200px|Dom Uphagena w Gdańsku, w którym mieszkali do początku XX wieku Uphagenowie, obecnie oddział Muzeum Gdańska Uphagenowie – ród wywodzący się z Flandrii, zamieszkały od końca XVI wieku do połowy XX wieku w Gdańsku. Jego przedstawiciele należeli w XVIII wieku do patrycjatu, należąc do intelektualnej elity miasta i do najbardziej znanych i wpływowych rodzin gdańskich. Byli ławnikami i rajcami, a jako gorliwi kalwiniści pełnili wielokrotnie ważne funkcje w gdańskim kościele ewangelicko-reformowanym. Duży majątek zdobył armator Peter Uphagen (1704–1775). Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był jego syn – bibliofil i autor dzieł historycznych Johann Uphagen (1731–1802). Główną siedzibą rodu była od 1775 roku kamienica znana jako Dom Uphagena, znajdująca się przy ulicy Długiej 12 w Gdańsku.
Arnold Uphagen (1560–przed 1623/1633) Uphagenowie pochodzili z Ieper (Ypern) we Flandrii Zachodniej. Protoplastą gdańskiej linii rodu Uphagenów był Arnold (ur. 1560), który z powodu prześladowań religijnych opuścił ok. 1585 roku rodzinne strony i udał się na Pomorze. W 1592 roku nabył sołectwo w Mierzeszynie, które potem oddał w dzierżawę. Od 1597 roku zajmował się kupiectwem w Gdańsku.