Leon Rapszewicz (ur. 18 czerwca 1894, zm. 5 listopada 1967 w Gdańsku) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Wileńskiego pułku strzelców, w którym dowodził kompanią, a od kwietnia 1920 roku – III batalionem. W szeregach tego pułku walczył na wojnie z bolszewikami.
1 czerwca 1921 roku, w stopniu kapitana nadal pełnił służbę w Wileńskim pułku strzelców, który wkrótce otrzymał numer „85”. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 504. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 85 pułk piechoty. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 71 pułku piechoty w Ostrowi Łomżyńskiej. W następnym roku dowodził I batalionem tego pułku. Z dniem 1 października 1923 roku został odkomenderowany z macierzystego pułku do Powiatowej Komendy Uzupełnień Starogard na stanowisko I referenta. W kwietniu 1924 roku został przydzielony do PKU Starogard na stanowisko I referenta, pozostając oficerem nadetatowym 71 pp. W lutym 1926 roku został przeniesiony do macierzystego 71 pp z pozostawieniem w Starogardzie, w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII.