ich błony są nagie lub co najwyżej wzdłuż żyłki kostalnej opatrzone drobnymi, rzadkimi szczecinkami. Chwytne odnóże przedniej pary ma na udzie cztery typowo umieszczone kolce tylno-brzuszne oraz dodatkowy kolec tylny umieszczony za płatem kolanowym, który mógł wyewoluować poprzez przemieszczenie piątego kolca tylno-brzusznego i wówczas stanowić synapomorfię rodziny. Spośród kolców dyskoidalnych ten najbliższy nasadzie uda nie jest dłuższy od następnego. Najbardziej charakterystyczną cechą przedniego uda Liturgusidae jest obecność w okolicy najbardziej dosiebnego z kolców tylno-brzusznych okrągłego dołka, w który to wchodzi w spoczynku najbardziej odsiebny z kolców tylno-brzusznych goleni. Ponadto na przednim udzie występuje dodatkowy, nieregularny szereg małych kolców umieszczony nieco bardziej dośrodkowo niż kolce tylno-brzuszne.
Bardzo długie odnóża pary środkowej i tylnej cechują się spłaszczonymi udami równomiernie zwężającymi się odsiebnie od pogrubionej podstawy. Samcze narządy genitalne cechują się uproszczeniem budowy. Ich brzuszny fallomer ma krótki wyrostek dystalny wtórny i krótką, spiczasto zakończoną apofizę falloidalną.