eksploracja południowych brzegów Ameryki, Afryki i Australii udowodniła, że hipotetyczny południowy kontynent nie jest połączony z żadnym z nich.
Odkrycia wysp subantarktycznych thumb|Fabian Bellingshausen (1778–1852), jeden z odkrywców kontynentu antarktycznego Możliwe odkrycia wysp subantarktycznych czy antarktycznych przed XVIII wiekiem budzą wątpliwości, między innymi dlatego, że przez wiele wieków dokładne określenie długości geograficznej stanowiło poważny problem dla żeglarzy. Niektórzy historycy twierdzą, że wyspa Georgia Południowa została odkryta już w roku 1502 przez Amerigo Vespucciego, bądź przez wyprawę Anthony’ego de la Roché z 1675 roku. W 1599 roku holenderski żeglarz Dirck Gerritszoon Pomp (1544–1608) został zepchnięty przez wiatr daleko na południe w trakcie przekraczania Cieśniny Drake’a i mógł jako pierwszy dojrzeć wybrzeże Antarktydy.
W XVIII wieku odkryć na obszarze subantarktyki dokonywały wyprawy żeglarzy francuskich. W 1739 roku jako pierwszy Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier (1705–1786) odkrył wyspę nazwaną później Wyspą Bouveta.