João de Loureiro SJ (ur. w 1710 w Lizbonie, zm. w październiku 1791 tamże) – portugalski jezuita, misjonarz, lekarz i przyrodnik (astronom, paleontolog i botanik), autor ważnej pracy o florze Wietnamu.
Życiorys Po przyjęciu do Towarzystwa Jezusowego został wysłany na Wschód, gdzie wpierw spędził trzy lata w Goa, a następnie cztery lata w Makau. W 1742 udał się do Kochinchiny, ale na miejscu okazało się, że działalność misjonarska napotyka wiele trudności. Pozostał więc na tamtejszym dworze królewskim jako matematyk i przyrodnik przez następne 35 lat. Początkowo zainteresował się leczniczymi właściwościami lokalnych roślin, co pociągnęło za sobą szersze zainteresowanie botaniką.
Jego najważniejszym dziełem jest Flora Cochinchinensis (pełny tytuł: Flora cochinchinensis: sistens plantas in regno Cochinchina nascentes. Quibus accedunt aliæ observatæ in Sinensi imperio, Africa Orientali, Indiæque locis variis. Omnes dispositæ secundum systema sexuale Linnæanum.);