wkrótce stały się rzadkością tak w obiegu, jak i na rynku kolekcjonerskim.
W kolejnych latach ponawiano emisje monet o mniejszych nominałach z uwzględnieniem zmian nomenklatury. W roku 1912 wybito 420 tys. monet (1- i 5-perperowych) o łącznej wartości 580 tys. perperów. Wśród nich 280 tys. sztuk wytworzono z przetopionej partii bitej w 1909 roku w Paryżu – uważano, że pochodzące z niej monety były słabej jakości. Rok później uzupełniono znajdującą się w obiegu pulę o nową serię monet zdawkowych – 1, 2, 10 i 20 par o łącznej wartości 71 tys. perperów (powstało wówczas milion sztuk), co stanowiło odpowiedź na niedobór gotówki wywołany włączeniem terytoriów uzyskanych po zakończeniu II wojny bałkańskiej. Jako ostatnia przed wojną światową do obrotu trafiła emisja z roku 1914, kiedy to zdecydowano się na wybicie 2,92 mln sztuk monet o łącznej wartości 1,25 mln perperów.