kopie groszy obrachunkowej (1 kopa = 60 groszy litewskich, w którym 24 grosze litewskie = 1 złotemu polskiemu): {| class="wikitable" style="text-align:center" !Lp. !Gatunekpieniądza !W kopieobrachunkowej !Równowartość wgroszach litewskich !Kruszec !Masa(gramy) !Próba |- |11 |align=left| grosz litewski |1/60 |1 |srebro |2,57 |375 |- |12 |align=left| półgrosz litewski |1/120 |½ |srebro |1,28 |375
Zauważalna różnica pomiędzy systemami pruskim (szelągi) i koronnym (ternary) miała jedynie charakter pozorny, bo oba gatunki monet związano stałą relacją – 2 ternary za 1 szeląg. Przy okazji oderwano szeląga od grzywny chełmińskiej i oparto się wyłącznie na grzywnie krakowskiej. Zygmuntowi I nie udało się jednak zunifikować systemu polsko-pruskiego z litewskim. Dwie ostatnie ordynacje mennicze (1534, 1535) miały w istocie charakter antyunifikacyjny, konserwujący odrębność systemu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kurs grosza litewskiego do polskiego pozostał w tradycyjnej relacji 5:4, przy czym złoty obrachunkowy został uznany za ekwiwalent 30 groszy polskich albo 24 groszy litewskich.