Widząc, że nie ma wsparcia, a król jedzie eskortowany przez czterdziestu pięciu gwardzistów, brat Boromeusz nakazuje wznieść okrzyk na cześć króla i wycofać się.
Chicot w Nérac Przybywszy do króla Nawarry Chicot recytuje mu łacińską wersję listu, który miał na celu poróżnić go z małżonką. Henryk podejmuje jego grę, udaje, że nie zna łaciny i odsyła posła do swej żony, Małgorzaty. Królowa jest poruszona listem brata i jego zamiarem skłócenia go z mężem i próbuje ukryć jego prawdziwy sens. Król zna go jednak i skłania Małgorzatę do dyskretnego zajęcia się jego ciężarną kochanką, aby uniknąć politycznego skandalu. Chciot spędza czas z dobrodusznym królem. Dowiaduje się, że Henryk marzy o odebraniu królowi Francji należnego mu jako wiano Cahors, układa się z Hiszpanami, rozsyła szpiegów, a nocami ślęczy nad mapami ze swym głównym zausznikiem panem de Mornay. Zorientowawszy się w sytuacji Nawarry Chicot próbuje potajemnie opuścić Nérac. Okazuje się jednak, że król to przewidział. Nie pozostaje mu więc nic innego jak pozwolić się gościć Bearneńczykowi i wybrać się z nim na polowanie. Początkowo jest zdziwiony, że król i jego towarzysze są ubrani w zbroje i tak nieliczni, wraz z postępem marszu dołączają do króla kilkusetosobowe oddziały. Trzeciego dnia kilkutysięczna armia dociera do Cahors.