Juan Martín de Goicoechea y Galarza Ziordia (ur. 1 listopada 1732 w Bakaiku, zm. 4 kwietnia 1806 w Saragossie) – hiszpański kupiec pochodzący z Nawarry, działający w Saragossie.
Życiorys Pochodził z Nawarry, z wioski Bakaiku w dolinie Burunda, ale w młodym wieku przeprowadził się do Saragossy. Zamieszkał u swojego zamożnego wuja Lucasa de Goicoechea, który zadbał o jego europejskie wykształcenie. Studiował handel w Lyonie, gdzie zawarł pierwsze znajomości z kupcami z Francji, Anglii, Włoch i Holandii. W Saragossie założył przędzalnię wełny i jedwabiu; był znawcą produkowanych z nich tkanin. Miał także wiedzę na temat metali przemysłowych, win i olejów. 21 listopada 1762 ożenił się ze swoją kuzynką Maríą Manuelą, córką jego wuja Lucasa. Po śmierci starszego brata Marii Manuelii w 1768 stał się spadkobiercą fortuny wuja-teścia.
Był człowiekiem oświecenia o liberalnych poglądach. Był jednym z założycieli Królewskiego Aragońskiego Towarzystwa Ekonomicznego Przyjaciół Kraju, skarbnikiem przedsiębiorstwa Kanału Aragońskiego i udziałowcem Banku San Carlos w Saragossie. W latach 70. XVIII wieku znacznie powiększył swoją fortunę, stając się najważniejszą postacią w handlu i finansach w Saragossie.