Robert Devereux (ur. 10 listopada 1567 w Netherwood w Herefordshire, zm. 25 lutego 1601 w Londynie) – angielski możnowładca i żołnierz, faworyt królowej Elżbiety I i później buntownik przeciw niej.
Życiorys Ze strony matki był kuzynem Elżbiety I. Jego ojcem był hrabia Essex Walter Devereux, którego zastąpił, gdy miał 9 lat, a ojczymem książę Northumberland Robert Dudley. Zdobył wysoką pozycję jako młodzieniec, gdy dzielnie walczył przeciw Hiszpanom w Holandii w 1586; rok później Elżbieta mianowała go koniuszym. Mimo pozostawania w jej łasce, już wówczas konsekwentnie prowokował gniew królowej; wbrew jej życzeniu, wziął udział w operacji przeciw Lizbonie i w 1590 w tajemnicy poślubił Frances Walsingham, wdowę po poecie Philipie Sidneyu. W 1591–1592 dowodził angielskimi siłami we Francji, co pomogło Henrykowi IV w jego kampanii przeciwko francuskim katolikom. Przez kolejne cztery lata pozostawał w Anglii, stając się ekspertem od spraw zagranicznych w nieudanej próbie rzucenia wyzwania długotrwałym wpływom rodziny Cecilów na dworze królewskim. W 1593 został mianowany wtajemniczonym radcą i w 1594 wykrył domniemany spisek na życie królowej zorganizowany przez jej lekarza, Roderigo Lopez. Gdy w 1596 ożywiono ofensywę przeciw Hiszpanii, został jednym z dowódców sił, które 22 czerwca zdobyły Kadyks.