miały do tego służyć rotacyjnie wymieniane moryNicolas Sekunda: Armia spartańska. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2019, s. 15..
Niejednakowa ich liczebność uzależniona była często od okoliczności, np. od stopnia mobilizacji lub strat poniesionych wskutek walk, wypadków bądź chorób. Źródła starożytne podają różne wielkości zarówno samych mor – od 1000 do nawet 500 żołnierzy, jak i jednostek niższego rzędu. Lochosy liczące od 500 do nawet 300 ludzi porównywane są do współczesnych batalionów, dowodzone przez pentekosterów jednostki (po 150 hoplitów) – do kompanii, a 35-osobowe enomotie do plutonów.
W późniejszych czasach liczebność oddziałów była niższa. Ksenofont w pierwszej ćwierci IV wieku p.n.e. podaje wielkość mory jako 576 hoplitów z lochosem liczącym tylko 144 ludzi, gdy pentekostia miała ich wówczas 72, a enomotia – 36.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Starożytna Sparta Kategoria:Wojska starożytnej Grecji