Znaczny wpływ na wyznaczanie premii ma sam charakter etapu. W przypadku etapów płaskich premie (niskich kategorii) bywają wyznaczane nawet na bardzo niewielkich wzniesieniach (na przykład na wiaduktach). Natomiast na trudnych, górskich etapach czasem pomija się premie nawet na podjazdach dość trudnych.
Metody obliczania Szacunkowa trudność podjazdu może być wyrażona jako nachylenie (w procentach) podniesione do kwadratu, pomnożone przez długość podjazdu (w kilometrach) za:
Podobny wzór, obejmujący jednak także wysokość bezwzględną, został zaprezentowany w holenderskim czasopiśmie kolarskim Fiets.
We wzorze tym długość podjazdu różnica wysokości i wysokość nad poziomem morza wyrażone są w metrach.
Przy obliczaniu trudności podjazdu osobnym problemem jest wyznaczenie jego początku. Często zdarza się, że podjazd rozpoczyna się łagodnie, a następnie jego nachylenie stopniowo wzrasta. Jeśli nachylenie jest obliczane za pomocą jednego z powyższych wzorów, aby uzyskać największą wartość należy za początek podjazdu przyjąć taki punkt, w którym nachylenie jest równe połowie średniego nachylenia od tego punktu do końca podjazdu.
Pozostałe informacje Prawdopodobnie najniżej położoną premią górską w kolarstwie była premia zlokalizowana przy wylocie tunelu Nordkapp na drugim etapie wyścigu Arctic Race of Norway 2014. Była ona położona na wysokości 5 m n.p.m.
Zobacz też premia lotna
Przypisy
Kategoria:Kolarstwo