Podobnie jak wielu innych weteranów akcji T4 został przeniesiony do okupowanej Polski, aby wziąć udział w eksterminacji Żydów. Nastąpiło to w sierpniu lub wrześniu 1942 roku. Po uprzednim przeszkoleniu w obozie SS w Trawnikach dołączył do personelu obozu zagłady w Treblince. Według Kurta Franza pełnił służbę zarówno na terenie „dolnego”, jak i „górnego” obozu. Miał także uczestniczyć w przyjmowaniu transportów na rampie. On sam zeznał natomiast po wojnie, że jednym z jego zadań było nadzorowanie komanda, którego zadaniem było grzebanie zwłok zagazowanych ofiar. Twierdził, że po pewnym czasie służba ta okazała się ponad jego siły, stąd został przeniesiony do komanda zajmującego się kopaniem masowych grobów. W Treblince przebywał do momentu likwidacji obozu w listopadzie 1943 roku.

Po powrocie z Treblinki przebywał krótko w Berlinie. W grudniu 1943 roku w ślad za większością weteranów akcji „Reinhardt” został przeniesiony do Einsatz R operującej na wybrzeżu Adriatyku. Zadaniem tej jednostki była likwidacja miejscowych Żydów oraz walka z jugosłowiańską i włoską partyzantką. Pełnił służbę w okolicach Triestu. Przez pewien czas strzegł również magazynu amunicji w Tolmezzo w prowincji Udine.