w Ameryce Południowej – Argentyna, Brazylia, Kolumbia, w Afryce – Egipt, Ghana, Zair, w wielu krajach Azji, w Australii i Nowej Zelandii oraz w Arktyce – Spitsbergen.
W polskim wskaźniku okrzemkowym do oceny stanu ekologicznego rzek (IO) uznany za gatunek referencyjny dla potoków i rzek nizinnych o podłożu krzemianowym, wielkich rzek nizinnych krzemianowych oraz potoków, strumieni i rzek przyujściowych pod wpływem wód słonych. Przypisano mu wartość wskaźnika trofii równą 2,2, natomiast wskaźnika saprobii 1,2, co odpowiada preferencjom do wód co najwyżej nieznacznie zanieczyszczonych. Preferuje wody o średniej żyzności i niskiej zawartości materii organicznej. Podobnie jest we wskaźnikach do oceny zbiorników zaporowych – odpowiednio 2 i 1, gdzie ponadto jest gatunkiem referencyjnym, czyli pożądanym, w zbiornikach typu przejściowego i limnicznego. We wskaźniku dla jezior (IOJ) indeks troficzny to 2,4, wskazujący na preferencje do wód średnio żyznych. W tym wskaźniku jest to gatunek uznany za referencyjny dla jezior twardowodnych, ale nie dla miękkowodnych. W ocenie zbiorników zaporowych na Ukrainie uważany za gatunek β-mezosaprobowy.
Uznawany za gatunek niezagrożony.