Michał Sadykiewicz (ur. 26 października 1924 w Łodzi, zm. 24 września 2016 w Warszawie) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zdegradowany w 1972.
Życiorys Syn Bencjona (Bolesława) i Sary. Pochodził z rodziny żydowskiej. Po agresji Niemiec na Polskę wraz z rodziną schronił się na terenach zajętych przez ZSRR. Następnie Sadykiewiczowie przenieśli się do Tambowa, na południowy wschód od Moskwy. Tam ukończył szkołę średnią.
Kariera wojskowa Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej zgłosił się jako ochotnik do Armii Czerwonej. Od 1943 służył w Wojsku Polskim sformowanym w ZSRR. W jego szeregach walczył na froncie wschodnim. Po wojnie był zaangażowany w walki z podziemiem antykomunistycznym i oddziałami UPA. Wstąpił również do Polskiej Partii Robotniczej. W 1950 został awansowany do stopnia pułkownika. Objął dowództwo nad 9 Drezdeńską Dywizją Piechoty w Rzeszowie (sprawował to stanowisko do 1953). W 1954 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. Pracował w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. W latach 60. zajmował również stanowisko zastępcy szefa Zarządu Szkolenia w Dowództwie Wojsk Lądowych. Napisał scenariusze do trzech filmów dokumentalnych: Podchorążacka etiuda (1962), Malwa 13 (1962) i Dzieje piechoty (1965).