Prawo stałego pobytu obywatel UE (i członek rodziny niebędący obywatelem UE) nabywa po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium RP. Pobyt uważa się za nieprzerwany, gdy przerwy w nim nie przekroczyły łącznie 6 miesięcy w roku. Wyjątkowymi powodami, które nie przerywają pobytu, a powodują opuszczenie terytorium są: Odbycie obowiązkowej służby wojskowej. Ważna sytuacja osobista, w szczególności: ciąża, poród, choroba, studia, szkolenie, zawodowe oddelegowanie, które wymaga pobytu poza terytorium RP. Okres ten nie może być dłuższy niż 12 miesięcy.
Obywatel, który spełnia określone warunki otrzymuje dokument potwierdzający prawo stałego pobytu – kartę stałego pobytu. Natomiast członek rodziny obywatela UE, który nabył prawo stałego pobytu musi uzyskać kartę stałego pobytu członka rodziny obywatela UE.
Podstawa prawna Ustawa z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin.