thumb|Zdzisław Podgórski (siedzi w środku, z czarnymi wąsami) w otoczeniu oficerów, kadry Batalionu Elektrotechnicznego, sierpień 1929 roku thumb|Przedszkole dla dzieci oficerów i podoficerów Batalionu Elektrotechnicznego w 1929 roku. W pierwszym rzędzie siedzą córki p.o. dowódcy batalionu Zdzisława Podgórskiego: trzecia od prawej, Zofia Irena (późniejsza Stolarska) i druga od prawej, Alina Wanda Podgórska thumb|Grób Zdzisława Podgórskiego i jego córki Aliny. W tymże grobie leży również jego siostra Jadwiga Podgórska. Zdzisław Maksymilian Podgórski (ur. w Moskwie, zm. 20 grudnia 1944 w Opocznie) – polski inżynier, oficer zawodowy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, pełniący obowiązki dowódcy Batalionu Elektrotechnicznego w 1929 roku.
Życiorys Zdzisław Podgórski studiował na wydziale elektrycznym politechniki w Nancy. W 1914 roku został zmobilizowany do armii carskiej i wysłany na front. Dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca wojny.
W latach 20. i 30. XX wieku (do co najmniej 1932 roku) był oficerem Batalionu Elektrotechnicznego, będąc w latach 1923–1924 p.o. komendanta kadry, w 1928 roku kwatermistrzem, a 1929 roku zastępcą dowódcy batalionu. W sierpniu 1929 roku pełnił obowiązki dowódcy tego batalionu.