Święty Franciszek Borgiasz (hiszp. San Francisco de Borja) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Alonsa Cano należący do zbiorów Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli.
Okoliczności powstania Franciszek Borgiasz urodził się w 1510 roku w Gandii, w Walencji. Pochodził z wpływowego rodu Borgiów, otrzymał arystokratyczne wykształcenie i służył na dworze króla Karola V Habsburga. Ożenił się z Leonor de Castro i miał ośmioro dzieci. Jako zaufany człowiek króla w 1539 roku otrzymał zadanie sprowadzenia ciała zmarłej cesarzowej Izabeli Portugalskiej z Toledo do Grenady. Po przybyciu do miasta Franciszek musiał otworzyć trumnę, aby udowodnić, że zawierała ciało cesarzowej. Widok rozkładającego się ciała niegdyś pięknej władczyni wstrząsnął nim tak, że postanowił „nigdy więcej już nie służyć śmiertelnemu władcy”. Po śmierci żony w 1546 roku wstąpił do nowo powstałego zakonu jezuitów, odrzucając dobra doczesne i tytuły.
Alonso Cano uczył się malarstwa w pracowni Francisca Pacheco w Sewilli. Święty Franciszek Borgiasz jest jednym z wczesnych dzieł malarza. Widoczny jest wpływ Pacheca, zwłaszcza w dokładnym modelowaniu postaci i użyciu kontrastów światła, które podkreślają ekspresyjność i dramatyzm sceny.