Aleksandr Siergiejewicz Popow (ros. Александр Сергеевич Попов, ur. 12 września 1921 we wsi Wasiljewskaja w powiecie kargopolskim w guberni wołogodzkiej, obecnie w rejonie niandomskim w obwodzie archangielskim, zm. 22 marca 1991 w Krasnodarze) – radziecki wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Od 1932 mieszkał z rodziną w Archangielsku, gdzie w 1939 skończył szkołę średnią, 1 września 1939 został powołany do Armii Czerwonej, 10 czerwca 1941 ukończył szkołę artylerii w Kijowie i został dowódcą plutonu w 7 pułku artylerii haubic 8 Dywizji Pancernej 6 Armii w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym (obwód lwowski). Od 22 czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami na Froncie Południowo-Zachodnim, 8 lipca 1941 w rejonie Starokonstantynowa został ciężko ranny, po wyleczeniu w maju 1942 został dowódcą plutonu szkolnego 29 pułku artylerii haubic 9 Zapasowej Brygady Artylerii Frontu Zakaukaskiego w Tbilisi, a w lipcu 1942 dowódcą baterii 1950 pułku artylerii haubic Rezerwy Głównego Dowództwa 45 Armii Frontu Zakaukaskiego w Leninakanie (obecnie Giumri). W grudniu 1942 wrócił na front jako dowódca baterii 50 zapasowego pułku artylerii 44 Armii Frontu Zakaukaskiego, później (od stycznia 1943) Północno-Kaukaskiego, a od lutego 1943 Południowego.