Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosi 250 metrów, zaś autonomiczność 40 dób.
Okręt wyposażony jest w osiem dziobowych wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm, z łącznym zapasem 14 torped. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało początkowo radar nawigacyjny Thomson-CSF Calypso II, telefon podwodny UT-Anlage, system kierowania ogniem (przelicznik torpedowy) H.S.A. Mk 8 Mod 24, sonar STN CSU-3, sonar pasywny DUUG-1D i bierne urządzenie pomiaru odległości Thomson Sintra DUUX-2C. Prócz tego okręt posiada dwa peryskopy, dwie tratwy ratunkowe, kotwicę i pętlę demagnetyzacyjną MES-Anlage.
Załoga okrętu składa się z 5 oficerów oraz 26 podoficerów i marynarzy.
Służba 7 marca 1974 roku jednostkę pod nazwą ARA „Salta” wcielono do służby w Armada de la República Argentina. Okręt otrzymał numer taktyczny S-31.
W przeciwieństwie do bliźniaczej jednostki „San Luis” „Salta” nie wziął udziału w argentyńsko-brytyjskim konflikcie o Falklandy, gdyż po zakończonym w kwietniu 1982 roku remoncie dokowym generował zbyt wysoki poziom szumów. W 1986 roku jednostkę wystawiono na sprzedaż, jednak wycofano się z tego zamiaru.