Aleksiej Iljicz Bielski (ros. Алексей Ильич Бельский, ur. w miejscowości Gołyszmanowo w powiecie iszymskim w guberni tobolskiej, zm. 26 lutego 1970 w Kiszyniowie) – radziecki wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys W 1916 stracił ojca, w 1929 skończył szkołę młodzieży chłopskiej i został kierownikiem szkoły podstawowej we wsi Czemakino (obecnie nieistniejącej), 1934-1940 pracował jako dyrektor niepełnej szkoły średniej we wsi Laguszje (obecnie w rejonie kupińskim w obwodzie nowosybirskim), do 1940 skończył zaocznie dwa kursy Tomskiego Instytutu Pedagogicznego. Od maja 1940 służył w armii, w sierpniu 1941 ukończył kursy młodszych politruków, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako komisarz baterii artylerii, a od lipca 1942 zastępca dowódcy batalionu ds. politycznych, w lutym 1943 brał udział w operacji charkowskiej, podczas której został ciężko ranny. Po wyleczeniu ukończył w marcu 1944 kursy dowódców batalionów i został mianowany dowódcą batalionu piechoty w 89 Dywizji Piechoty w stopniu kapitana, biorąc udział w ponownym zajmowaniu przez ZSRR Mołdawii, w tym w forsowaniu Dniestru (kwiecień) i odbiciu Kiszyniowa (23 sierpnia 1944).