Emilia Paulina Manteuffel-Szoege (ur. 15 stycznia 1886 w Pabianicach, zm. 8 lipca 1968 w WarszawieIrena Lepalczyk, Manteuffel-Szoege z Schroetterów Emilia, w: Praca Socjalna, nr 1/2018, s.153-155, ISSN 0860-3480) – polska pedagog i organizatorka pomocy społecznej.

Życiorys thumb|240px|Nagrobek Ignacego i Emilii Manteufflów na cmentarzu Powązkowskim Była córką Pawła Emila Schroetera, chirurga, osoby zamożnej, co zaowocowało zapewnieniem córce wykształcenia na wysokim poziomie (prywatna szkoła Kotwickiej w Warszawie, komplety samokształceniowe w konspiracji, Ecole Supérieure w Neufchâtel). Studiowała pedagogikę i nauki społeczne Uniwersytecie Latającym i Towarzystwie Kursów Naukowych. Oprócz polskiego posługiwała się wówczas kilkoma językami: francuskim, niemieckim, angielskim i rosyjskim. Pracowała społecznie w czytelni miejskiej w Warszawie oraz tajnie nauczała. Działała w Towarzystwie Pomocy Więźniom Politycznym. Około 1910, po ślubie, przeniosła się do Rygi (mąż Ignacy pochodził ze starej rodziny inflanckiej) i działała w polskich instytucjach opiekuńczych, a w czasie I wojny światowej w Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny.