Po upadku powstania warszawskiego powołała do życia pierwszy w Warszawie Komitet Okręgowy Samopomocy Społecznej (ul. Nowogrodzka 82). Po 1945 przeniosła się do Łodzi i ściśle współpracowała z Heleną Radlińską. Współorganizowała m.in. Polski Instytut Służby Społecznej. Była pracownikiem naukowym i sekretarzem naukowym tej instytucji, jak również kierowała działem badań społecznych. Od 1948 do 1950 kierowała Państwowym Instytutem Higieny Psychicznej w Łodzi. Od 1950 kierowała działem społecznym Wojewódzkiej Poradni Zdrowia Psychicznego w Łodzi. W 1956 przeprowadziła się ponownie do Warszawy, gdzie działała w poradnictwie wychowawczym i psychologicznym. Opracowywała koncepcje i struktury dla Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Zmarła w Warszawie. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 217-5-32).
Rodzina Była żoną Ignacego Manteuffla. Miała z nim dwie córki: Jolantę Massalską (ur. 1912) oraz Hannę Wielopolską (ur. 1915)Anna Szarota, Emilia Manteufflowa, w: Polski Słownik Biograficzny.