Jesienią 1918 zbiór (po różnych opóźnieniach) był przygotowany do wydrukowania. Z uwagi na falę czerwonego terroru po zamachu Fanny Kapłan na Lenina postanowiono jednak publikację odłożyć. Ostatecznie ukazała się ona w 1921 dzięki samowolnej inicjatywie zecerów z drukarni Kusznariewa, którzy złożyli ją już w 1918 i bezskutecznie czekali na sygnał do druku. Publikacja nie zdołała jednak wyjść poza Moskwę, a i tutaj rozeszła się błyskawicznie z pominięciem księgarń. Według opinii Franka tylko dwa egzemplarze trafiły poza granice Rosji. W ZSRR była zakazana. Jej drugie wydanie ukazało się w Paryżu w 1967 (YMCA Press). W Polsce pierwsze wydanie miało miejsce w 1988 poza oficjalnym obiegiem (Niezależna Oficyna Wydawnicza)Muzeum Wolnego Słowa, Polskie wydawnictwa niezależne 1976-1989.
Charakter Autorzy poszczególnych tekstów starają się, każdy z własnego punktu widzenia, unaocznić przyczyny, istotę i czynniki stojące za rewolucją z 1917 i zwycięstwem bolszewizmu. Według Struwego katastrofa roku 1917 stała się dla wszystkich autorów źródłem cierpienia i troski o przyszłość Rosji, a także wiary w jej przyszłe odrodzenie. Silne więzi łączyły ten zbiór z poprzednią książką Struwego - Wiechami, a także jeszcze wcześniejszą - Probliemy idealizma.