thumb|240px|Grób Juliana Dobrskiego na cmentarzu Powązkowskim Julian Dobrski (ur. 31 grudnia 1811 lub 1812 w Nowe, zm. 2 maja 1886, Warszawa) – polski tenor operowy, kompozytor i pedagog.
Od 1826 uczył się śpiewu w Konserwatorium Warszawskim. Był jednym z głównych tenorów Teatru Wielkiego w Warszawie w latach 1832-1865, z przerwą na występy w Turynie i w Genui w latach 1846-1848. Śpiewał m.in. partię Almavivy w Cyruliku sewilskim Gioacchina Rossiniego na inauguracji Teatru Wielkiego 24 lutego 1833. Zaśpiewał także role Jontka w prapremierze Halki Stefana Stanisława Moniuszki 1 stycznia 1858 i Stefana w prapremierze Strasznego dworu Stanisława Moniuszki 28 września 1865. Inne role w jego repertuarze to m.in. Manrico w Trubadurze i Ernani Giuseppe Verdiego (wykonywał tę drugą partię podczas jubileuszu 25-lecia pracy scenicznej), Fra Diavolo Daniela Aubera, Sever w Normie Vincenza Belliniego, Max w Wolnym strzelcu Carla Marii von Webera, Gennaro w Lukrecji Borgii Gaetana Donizettiego, Lionel w Marcie Friedricha von Flotowa. Jego ostatni rolą w 1865 był Eleazar w Żydówce Jacques’a Fromentala Halévy'ego.