Maria Janina Uziembło (ur. 24 czerwca 1894 w Częstochowie, zm. 21 lutego 1976 w WarszawieAniela Uziembło, Uziembło z Kalińskich Maria Janina, w: Praca Socjalna, nr 1/2018, s.161-163, ISSN 0860-3480) – polska pedagog społeczna, reformatorka pomocy społecznej i opieki nad dzieckiem.
Życiorys Była córką inżyniera kolejowego Władysława Kalińskiego i Stanisławy z Rudnickich. Wczesną naukę pobierała na tajnych kompletach, ale zapadła na gruźlicę i musiała wyjechać na leczenie do Włoch i Austrii, a w 1911 zamieszkała z matką w Zakopanem, gdzie prowadziły pensjonat Modrzejów (funkcjonował tu m.in. prowizoryczny szpital dla legionistów). Po ślubie w 1917 przeniosła się z mężem do Warszawy, gdzie zainteresowała się działalnością charytatywną i pomocą społeczną, w tym wsparciem dzieci z rodzin bezrobotnych. Rozpoczęła studia na Wolnej Wszechnicy Polskiej (Studium Pracy Społeczno-Oświatowej). W 1927 opracowała projekt nowatorskiej instytucji oferującej nowe formy pomocy społecznej. Współautorkami koncepcji były: Halina Frejmanowa, Bronisława Luidor, Nina Mohuczy i Regina Rudzińska. W myśl tej koncepcji nędza rodziny jest stanem psychicznym jej członków, a zadaniem pomocy społecznej ma być nie tylko jej wsparcie finansowe, ale też pomoc w wyzwoleniu się z tego stanu psychicznego.