Dawit Dżabidze (gruz. დავით ჯაბიძე, ros. Давид Васильевич Джабидзе, ur. we wsi Czchari obecnie w rejonie Terdżola, zm. 15 grudnia 1982 w Tbilisi) – radziecki lotnik wojskowy, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1946).
Życiorys Urodził się w gruzińskiej rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły pracował w kopalni w Tkibuli, później do 1937 studiował na Wydziale Chemicznym Tbiliskiego Uniwersytetu Państwowego i w aeroklubie w Tbilisi. Od listopada 1937 służył w Armii Czerwonej, w 1940 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Stalingradzie i został pilotem Sił Powietrznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako lotnik i dowódca klucza 158 pułku lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej m. Leningradu. 23 lipca 1941 w rejonie Ługi wykonując taranowanie zniszczył bombowiec Junkers Ju-88 i wylądował uszkodzonym samolotem. 10 grudnia 1941 w walce powietrznej został zestrzelony i ciężko ranny, wyskoczył na spadochronie, do lata 1942 leczył się w szpitalu. W 1943 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i w sierpniu 1943 został zastępcą dowódcy eskadry 43 pułku lotnictwa myśliwskiego, od sierpnia 1944 do maja 1945 dowodził eskadrą 812 pułku lotnictwa myśliwskiego 265 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 3 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 3 Armii Powietrznej.