Od maja 1949 do października 1952 był zastępcą dowódcy 62 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego, w 1954 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i został zastępcą dowódcy Nadbałtyckiego Korpusu Obrony Przeciwlotniczej, od maja do listopada 1957 dowodził lotnictwem myśliwskim Samodzielnego Nadbałtyckiego Korpusu Obrony Przeciwlotniczej, potem został szefem wyższych kursów akademickich przy Wojskowej Akademii Obrony Przeciwlotniczej, w marcu 1960 zakończył służbę wojskową.
Awanse porucznik (14 marca 1936) starszy porucznik (17 lutego 1938) major (2 lipca 1939; z pominięciem stopnia kapitana) podpułkownik (10 października 1941) pułkownik (28 maja 1943) generał major lotnictwa (11 maja 1949)
Odznaczenia Bohater Związku Radzieckiego (22 lutego 1939) Order Lenina (trzykrotnie, w tym 22 lutego 1939) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, w tym 28 sierpnia 1939 i 7 maja 1940) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (6 czerwca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (21 lutego 1945) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe” (3 listopada 1944) Medal „Za obronę Stalingradu” (1942) Medal „Za zdobycie Berlina” (1945) Order Czerwonego Sztandaru (Mongolska Republika Ludowa, 18 sierpnia 1939) I inne.
Bibliografia Коробков Павел Терентьевич (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp