przysposobienia bojowego brał udział w operacji wschodniopruskiej i berlińskiej, w 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i został zastępcą dowódcy 9 Armii Powietrznej/54 Armii Powietrznej Nadmorskiego Okręgu Wojskowego, a od kwietnia 1949 do lutego 1955 dowodził tą armią. 11 maja 1949 otrzymał stopień generała porucznika lotnictwa. W lutym 1955 został dowódcą Sił Powietrznych Taurydzkiego Okręgu Wojskowego, od maja 1956 do lipca 1958 dowodził 26 Armią Powietrzną w Białoruskim Okręgu Wojskowym. Następnie został skierowany do Bułgarii jako starszy doradca dowódcy Sił Powietrznych i Obrony Przeciwlotniczej, później główny doradca wojskowy Ministerstwa Obrony Ludowej Republiki Bułgarii (do października 1962), w maju 1963 zakończył służbę wojskową.
Odznaczenia Bohater Związku Radzieckiego (14 marca 1938) Order Lenina (dwukrotnie, w tym 14 marca 1938) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie, pierwszy raz 22 października 1937) Order Bohdana Chmielnickiego I klasy (29 maja 1945) Order Suworowa II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie, pierwszy raz 25 października 1938) Order „Znak Honoru” (25 maja 1936) I medale.
Bibliografia Сенаторов Александр Сергеевич (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2019-01-09]