Osłaniał obiekty wojskowe na Froncie Północno-Zachodnim, Kalinińskim, Wołchowskim, 1 i 2 Froncie Nadbałtyckim. Wykonał ponad 300 lotów bojowych myśliwcami I-16, ŁaGG-3 i Ła-5, w walkach powietrznych strącił osobiście 11 i w grupie 5 samolotów wroga. 12 października 1942 został ranny w nogę w walce powietrznej i zmuszony do lądowania płonącym samolotem, w 1945 był lekko ranny w rękę. Po wojnie dowodził eskadrą pułku lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej w Grodnie, w kwietniu 1946 został zwolniony do rezerwy w stopniu kapitana. W grudniu 1946 ukończył Lotnicze Centrum Lotnictwa Cywilnego w Baku i 1947–1950 pracował jako lotnik oddziału lotnictwa transportowego Ministerstwa Przemysłu Lotniczego ZSRR, a od lutego 1950 do lutego 1953 był pilotem doświadczalnym zakładu lotniczego nr 1 w Kujbyszewie (obecnie Samara), testując wiele modeli MiG-ów i ich modyfikacje. Od lutego 1953 do grudnia 1955 był pilotem doświadczalnym zakładu lotniczego nr 126 w Komsomolsku nad Amurem, od grudnia 1955 do lipca 1956 pilotem doświadczalnym Instytutu Naukowo-Badawczego-17, testując modele Iłów, a 1965–1966 mechanikiem w Moskwie.